ناگفته‌های جنگ 33 روزه-15
14 مارس از آمریکا و شورای امنیت نیز تندروتر بود

خبرگزاری فارس: برخی اعضای جریان 14 مارس در تحمیل شرایط اسرائیلی قطعنامه به لبنان و مقاومت از شورای امنیت و آمریکا نیز تندروتر بودند.

خبرگزاری فارس: 14 مارس از آمریکا و شورای امنیت نیز تندروتر بود

به گزارش فارس، "علی حسن الخلیل" معاون سیاسی نبیه بری رئیس پارلمان لبنان در ادامه بیان خاطرات خود از ابعاد پنهان جنگ 33 روزه که روزنامه السفیر اقدام به انتشار آن کرده است، نوشت که مذاکرات با ادامه روند خود به مراحل خطرناکتر و سخت‌تری می‌رسید و خشم ما را بر می‌انگیخت، نشانه‌های این عصبانیت نیز در این بود که حتی در زمان صدور قطعنامه مسایلی در میان ما مطرح می‌شد که قطعنامه را قبول نکنیم و بدون پاسخ دادن به شرایط اسرائیل ‌و این قطعنامه جنگ را ادامه دهیم، این مطلبی بود که در مکاتبات ما با سید حسن نصرالله به آن اشاره شده بود.
روزهای صدور قطعنامه 1701 شورای امنیت در زمان جنگ 33 روزه که در آگوست سال 2006 انجام شد، را تنها نمی‌توان روز فرض کرد، چرا که اینها تنها شب و روز نبودند، بلکه هر کدام از ساعت‌های این روزها مساوی با یک هفته تا یک قرن بودند، لحظات بسیار به کندی می‌گذشت، اسرائیل از آخرین لحظات خود در حمله به لبنان استفاده می‌کرد تا شاید بتواند از این طریق دستاوردی سیاسی در شورای امنیت به دست آورد تا شکست نظامی خود را عرصه مبارزه جبران کند.
این در حالی بود که در میدان مردان حزب‌الله لبنان پیروزی‌های زیادی را به دست آورده بودند و آنها را از ورود به مناطق عیتا الشعب و بنت جبیل و سایر مناطق بازداشته بودند، اما با این حال، حملات موشکی دیوانه‌وار اسرائیل از جنوب تا شمال لبنان را در بر می‌گرفت و تا زمانی که قطعنامه شورای امنیت درباره این جنگ صادر شد، ادامه پیدا کرد.

* بررسی‌های گسترده برای قطعنامه 1701

روز جمعه 11 آگوست همان روزی بود که بیشترین رایزنی‌ها و مذاکرات و سخت‌ترین آنها را با دیوید ولش نماینده آمریکا از طرفی و با طرف‌های لبنانی از سویی دیگر داشت،‌ طرف لبنانی در جبهه مقابل نیز در فضایی آمریکایی قرار داشت که می‌خواست گزینه‌هایی را به بندهای قطعنامه اضافه کرده و در آن منافع اسرائیل را در نظر بگیرد و جبران شکست این رژیم را در میدان مبارزه بنماید.
در این روز دقت نظر زیادی در مورد تهیه قطعنامه بین‌المللی و تمام جزئیات و کلمات آن انجام شد، این در حالی بود که عملیات تخریب مستمر و همه گیر از سوی اسرائیل که باعث از بین رفتن دهها خانه در ضاحیه جنوبی لبنان شده بود، همچنان ادامه داشت و کشتارهای جدیدی را از منطقه عکار گرفته تا کاروانی از نظامیان در مرجعیون رقم زد،  جنگنده‌های اسرائیلی این کاروان نظامی را با 35 عنصر هدف قرار داد، این کاروان همان گروهی از نظامیان بود که در روز گذشته در مرجعیون دستور تحویل سلاح‌های خود به طرف اسرائیلی را دریافت کرده بودند. برعکس این افراد، مبارزان مقاومت منتظر صدور دستور از کسانی نبودند که در گذشته زندگی می‌کنند، آنها در این روز دستاوردهای میدانی خوبی در تخریب تعداد بیشتری از تانک‌های اسرائیلی مرکاوا به دست آوردند و یک قطعه جنگی از نیروی دریایی اسرائیل از نوع سوپر دیفوار را نیز مقابل ساحل المنصوری در صور منهدم کردند.
تمام این جنون‌های جنگی اسرائیل در داخل کشور نابسامانی‌هایی را در مواضع داخلی ایجاد میکرد و این احساس را به آنها می‌داد که زمان صدور قطعنامه در شورای امنیت نزدیک است، این در حالی بود که منافع گروه‌ها با هم تناقض داشت  محاسبات حزبی نیز خود را در تصمیم‌های تردید آمیز در این زمینه وارد کرده بود تا کار به جایی برسد که اسرائیل تصمیم به افزایش عملیات زمینی خود بگیرد، این تصمیم برای افزایش فشار بر لبنان گرفته شد، البته در زمانی بود که به نظر می‌رسید جامعه جهانی دیگر نمی‌تواند بر ادامه جنگ در لبنان و عدم توانایی اسرائیل در به دست آوردن حتی یک نفوذ میدانی و سیاسی سرپوش بگذارد.
هنگامی که "دیوید ولش" از عین‌التینه خارج شد، ‌افکاری را در ذهنش داشت تا آن را به طرف اسرایلی ارائه کند، نبیه بری نیز به دنبال آن بود تا طرح‌های خود را در زمان تماس با فواد سنیوره تقویت کند و وی را در جریان آخرین تحولات دیدار با ولش قرار دهد، او همچنین فردی را به سوی طرف ایرانی اعزام کرد تا او را نیز در جریان دیدارهای گذشته با طرف فرانسوی و آمریکایی قرار داده، چرا که سفیر ایران همواره با طرف‌های حاضر در  شورای امنیت از جمله روسیه و چین در ارتباط بود.

* سعد حریری آمریکایی‌تر از دیوید ولش!

ما همچنین حاج حسین خلیل را نیز در جریان نشست بری با ولش قرار دادیم  طرح اخیری که بری همراه با ملاحظات خود به ولش داده است را نیز تشریح کردیم، او نیز از جانب خود از سد حسن نصرالله برخی از جزئیات مربوط به نحوه تعامل با مرحله حد فاصل در زمان توقف اقدامات خصمانه و آتش بس را تشریح کرد.
عصر همان روز توافق شد که نبیه بری دیداری با سعد حریری داشته باشد، او بعد از ظهر با یگ بالگرد نظامی فرانسوی به لبنان بازگشته بود و این برای اولین بار از آغاز جنگ لبنان بود که او در این کشور حضور داشت،‌ حریری بعد از بازگشت با سنیوره در السرایا دیدار کرد و بعد نوبت به عین التینه رسید، ساعت 6 و 45 دقیقه بود که حریری به عین‌التینه رسید و جلسه‌ای به مدت یک ساعت با بری داشت، خلاصه این نشست این بود که حریری بر ضرورت موافقت بدون اعتراض با صدور قطعنامه شورای امنیت تاکید می‌کرد، او همچنین برخی از دستاوردهای خود را که در جریان تماس‌های خارجی خود به دست آورده بود، شرح داد، البته او هرگز آماده شنیدن ملاحظاتی که ما آن را برای ولش مطرح کردیم و او به دقت به آنها گوش داد، نبود و می‌گفت که موضوع به اندازه‌ای مهم نیست که ملاحظاتی در مورد آن داشته باشیم. او تمایل زیادی داشت که در حین ورود ببیند که مسایل حل شده است.

* مشاور سنیوره اسرائیلی‌تر از شورای امنیت بود

بعد از آن بری با سلیم الحص دیدار کرد، وی در این دیدار بر اهمیت آنچه تاکنون اتفاق افتاده بود تاکید کرد و ضرورت توجه به جزئیات مسایل مطرح شده و موضع‌گیری‌ها نسبت به قطعنامه فرضی را نیز مهم ارزیابی کرد.
بری در ادامه و بعد از اینکه طرح قطعنامه در نسخه نهایی به دستش رسید مرا صدا کرد و از من خواست تا فردی را برای ترجمه حرف به حرف و دقیق این قطعنامه بیابیم تا وی توجه خاصی به تمام واژه‌ها و عبارات متن داشته باشد، این کار فوری بود چرا که ما زمان زیادی تا آغاز نشست‌ها در شورای امنیت نداشتیم.
محمد شطح به نمایندگی از سنیوره به عین‌التینه آمد، این در زمانی بود که بری ملاحظات خود نسبت به بندها و ماده‌های وارد  در قطعنامه را یادداشت می‌کرد، او از من خواست تا حاج حسین را نیزدعوت کنم تا در این نشست حاضر شود.
شطح سعی کرد با عبور ازملاحظاتی که بری برای نسخه نهایی قطعنامه مطرح کرده بود، پیامدهای این قطعنامه و نقاط مبهم آن را آسان جلوه دهد، بویژه این تلاش در مورد اصطلاحات و عبارت‌هایی که در مورد خلع سلاح مقاومت در منطقه جنوب به کار رفته بود و در مورد استفاده از واژه نیروهای بین‌المللی به جای نیروهای فوق‌العاده یا یونیفل و بند مربوط به مأموریت‌های آنها قابل ملاحظه بود. البته موضع شطح حتی از حد متن این قطعنامه‌ها در مورد مأموریت‌های این نیروها فراتر رفته بود و او ملاحظاتی در زمینه بازگشایی فرودگاه و رفع محاصره از سوی ما داشت و ملاحظاتی نیز در مورد اسرای اسرائیلی داشت.
در این زمان حریری چندین بار تماس گرفت و خواستار این شد که ملاحظاتی برای قطعنامه لحاظ نشود و روند تصویب آن به همان صورت ادامه یابد تا مانعی برای صدور آن به وجود نیاید، سنیوره نیز در حضور شطح تماس گرفت و در همین راستا با بری صحبت کرد، بری از او در مورد موضع اسرائیل پرسید و گفت که چرا ما باید قبل از اسرائیل موضع خود را اعلام کنیم؟

* ملاحظات بری نسبت به نسخه نهایی قطعنامه

در پایان نشست با شطح، نبیه بری تعدادی از ملاحظات خود را برای سنیوره نوشت، این ملاحظات به شرح زیر بود:
1- کاندولیزا رایس وزیر خارجه آمریکا باید در سخنرانی خود در شورای امنیت متعهد شود که در زمان بین توقف اقدامات خصمانه و عقب‌نشینی کامل اسرائیل از اراضی اشغالی تا مرزهای آبی رنگ مسایل بر اساس توافق نیسان 1996 مورد حل و فصل قرار گیرد.
2- بری بند 8 و ماده 2 را در زمینه منطقه خالی از سلاح و افراد مسلح رد کرد.
3- او ملاحظاتی نیز در مورد بند 11 که مربوط به دخالت یونیفل در مسایلی که در بند 8 مطرح شده بود، اعلام کرد.
4- بری ملاحظاتی نیز در مورد بند 12 و عدم ابهام در آن داشت و تاکید می‌کرد که باید عبارت نیروهای بین‌المللی حذف شده و واژه نیروهای یونیفل مورد تاکید قرار گیرد.
5- او می‌گفت که قبل از موافقت اسرائیل با این توافقنامه لبنان موضع نهایی خود را اعلام نکند.
6- اعلام هر موضعی به نفع یا علیه یا بیان ملاحظات با توافق در صورت مشورت سنیوره با بری باشد. ساعت 10 و 15 دقیقه بود که تماسی از سوی شیخ حمد بن جاسم آل خلیفه وزیر خارجه قطر که در شورای امنیت حضور داشت، با بری گرفته شد، او خواستار این شد که ملاحظات ما نسبت به این طرح را دریافت کند و از مواضع و تعهد رایس نیز باخبر شود.
بری ملاحظات مهم خود را که هرگز نمی‌توان از آنها عبور کرد در زمینه خالی بودن منطقه از سلاح و تبدیل آن به خالی بودن از سلاح ظاهری مطرح کرده و شیخ حمد نیز گفت که شاید این موضع را در سخنرانی خود وارد کند.
بری گفت: این خیلی خطرناک است و ما به هیچ عنوان آن را نخواهیم پذیرفت، این بند نیاز به تصحیح دارد و اگر آن را تغییر ندهند، ما عصبانی می‌شویم و امکان ندارد که با قطعنامه موافقت کنیم.
بری بر عزم و اراده وزیر خارجه قطر تاکید کرده و گفت که امروز تو تنها مسئول عربی از هیئت عربی هستی که ما می‌توانیم با او صحبت کنیم، او همچنین ملاحظات دیگری نیز راجع به قطعنامه مطرح کرده و آن ها را در موارد زیر خلاصه کرد:
1- قرار دادن مسئولیت جنگ در آغاز قطعنامه بر دوش لبنان مغایر با واقعیت است و ما را از مطالبه حقوق خود در گرفتن خسارت‌های جنگی محروم می‌کند.
2- عدم اشاره به جنایت‌های اسرائیل علیه مردم لبنان و زیرساخت‌های آن.
3-  تبعیض بین اسرای اسرائیلی و اسرای لبنانی زندانی در اسرائیل.

* نصرالله: به هر قیمتی باشد سلاح را کنار نمی‌گذاریم
 
بعد از آن ما برای زمان کوتاهی از عین‌التینه خارج شدیم، حاج حسین بار دیگر تماس گرفته و خواستار حضور در عین التینه شد، ما به نزد بری در اتاق ویژه وی درمنزلش رفتیم، حاج حسین مضطرب بود، او به بری گفت که سید حسن را در جریان متن قطعنامه قرار داه است، او نیز تاکید کرده که با ملاحظات تو در مورد قطعنامه بویژه در مورد سلاح موافق است. او گفت که در هیچ حالتی مقاومت سلاح خود را زمین نخواهد گذاشت، حتی اگر جنگ ادامه پیدا کند. او گفت: «ما قطعنامه‌ای که خواسته‌های اسرائیل را مطرح کند قبول نخواهیم کرد» نصرالله همچنین با تو علاوه بر اصلاح این بند در زمینه اصلاح متن مبهم در مورد نقش یونیفل در لبنان نیز همراه است.
بری به حاج حسین گفت: در زمینه سلاح حق با نصرالله است، با وجود اینکه شیخ حمد بن جاسم گفت که در سخنرانی خود خواهد گفت که این موضع به لبنان مربوط می‌شود، اما من اصرار کردم که او اینگونه بگوید که می‌خواهد عبارت را با تعبیر "خالی از هر سلاح ظاهری" تعویض کند.
بری افزود: باید به بندهای دیگر بپردازیم،‌ نیروهای بین‌المللی اصلاح خواهند شد و سخن واضحی از دبیرکل در مورد آن صادر خواهد شد، در این سخنان تاکید خواهد شد که آنها نیروهای یونفیل هستند و ارتباطی با سلاح  افراد مسلح ندارند، این امر مربوط به ارتش لبنان است، اما در مورد اسرای اسرائیلی سنیوره معتقد است که مضمون قطعنامه در مورد تکالیف دولت لبنان در این زمینه است و این موضوع ارتباطی به حزب‌الله ندارد.
بری بار دیگر با سنیوره تماس گرفته و پیشنهاد مطرح شده در مورد سلاح ظاهری را مطرح کرد، سنیوره گفت که این موضوعی بین ما و شما است و ما بعدا در این مورد دستورات لازم را می‌دهیم.
حاج حسین پرسید: آیا این مضوع [ سلاح حزب الله] به مصوبه‌ای در شورای وزیران نیاز دارد؟‌ در هر حال موضع ما این است که هر مصوبه‌ای از این نوع پروژه جنگی به شمار می‌رود و مقابله با ارتش لبنان توصیف می‌شود، ما این را نمی‌خواهیم، اما در سوی مقابل ما تحت هر هزینه‌ای سلاح را کنار نمی‌گذاریم، این چیزی است که نصرالله گفته است.
حاج حسین ادامه داد که خلاصه مواضعی که سید مطرح کرده، به صورت زیر است:
- اگر قطعنامه با اصلاحات صورت گرفته تصویب شود و مقدمه سیاسی خود را داشته باشد، موضع ما این است که این قطعنامه در بخشی از موارد خود ظالمانه است، چرا که ما را مسئول آغاز جنگ می‌داند و مسئولیت اسرائیلی را نادیده می‌گیرد و جنایت‌ها و کشتارهای آن را محکوم نمی‌کند، ما معتقد خواهیم بود که این قطعنامه‌ای ظالمانه است و به آن اعتراض خواهیم کرد، اما در عین حال با آن به صورت مثبت تعامل خواهیم کرد.
-  اما اگر اصلاحات مورد توجه قرار نگیرد، ما اعلام خواهیم کرد که این قطعنامه ارتباطی به ما به عنوان مقاومت ندارد و در چندین نقطه ظالمانه عمل کرده و ما بر اساس واقعیت و با مسئولیت ملی خود با آن تعامل خواهیم کرد.

* بری: نباید به جای پاداش مقاومت را مجازات کنیم

حسن الخلیل می افزاید: ما از طریق شبکه‌های ماهواره‌ای اتفاقات مربوط به برگزاری نشست شورای امنیت را دنبال می‌کردیم،‌ ما بارها دیدیم که شیخ حمد بن جاسم تلفن خود را برای تماس با بری در دست گرفت، او ملاحظات خود را با بری مطرح می‌کرد و مسایل را به صورت مستقیم دنبال می‌کرد تا اینکه به روشی دست پیدا کردیم که قطعنامه 1701 شورای امنیت بر اساس آن صادر شد، به همراه این قطعنامه سخنرانی کاندولیزا رایس وزیر خارجه آمریکا بود که در مورد تواق نیسان صحبت کرد. برای اولین بار نامی از مزارع شبعا نیز برده شد، اما روش واضحی برای بازگرداندن آن به لبنان که اسرائیل را ملزم به اجرای آن بکند، ارائه نشد. همچنین ابهاماتی نیز در زمینه زمان آتش‌بس در ساعت 3 صبح روز شنبه 12 آگوست نیز وجود داشت.
البته بندی که ما به آن اعتراض کردیم، شامل بند مربوط به منطقه خالی از سلاح و افراد مسلح بود که بر اساس متن ارائه شده آمریکا و فرانسه بود، البته نماینده لبنان به این بند اعتراضی نکرد، این موضوع بری را خشمگین کرد و گفت: عاقلانه نیست که ما به دنبال راهی برای مجازات مقاومت باشیم، ما باید مقاومت را تکریم کنیم، چرا که بر اسرائیل پیروز شده است.
یک روز طولانی کاری به پایان رسید تا ما به جای خود بازگردیم، هر کدام از ما موانع زیادی را در مقابل می‌دیدیم و به دنبال راهی برای تعامل با دوره جدید در لبنان بودیم.

* صبح پیروزی مقاومت دمید

صبح روز شنبه 12 آگوست سال 2006 با روزهای قبل متفاوت بود، در این روز چهره جدیدی برای لبنان ترسیم شد که بعد از قهرمانی‌ها و پایمردی‌ها و دستاوردهای میدانی مقاومت صورت گرفته بود، این در حالی بود که قطعنامه بین‌المللی خود را به نحوه تحرکات سیاسی و عمومی مردم عادی نیز تحمیل کرده بود و آنها منتظر موضع‌گیری رسمی و قوی مقاومت درباره آن بودند.
نگرانی نسبت به آینده و این زمان گمشده موج می‌زد، بویژه اینکه اسرائیل نیز به دنبال انتقام‌گیری و تلاش برای به دست آوردن پیروزی بود که ارتش و دولت در آن واحد به آن نیاز داشت، اما بیشترین هزینه‌های آن را شهرک‌نشینان تحمل کردند و 25 نظامی و سرباز آنها کشته شده و بیش از 20 تانک آنها نیز منهدم شد، منطقه وادی الحجیر به گورستان اسرائیلی‌ها تبدیل شد و مبارزات سخت در تمامی محورها ادامه داشت، اما اسرائیل موفق نشد نفوذ یا پیروزی و دستاوردی در این حملات داشته باشد تا قبل از اجرای آتش‌بس آن را به تبلیغ بگذارد، او تنها به تخریب بیشتر منازل و مراکز مختلف در حملات هوایی روی می‌آورد و حملات متعددی به مناطق مختلف لبنان از شمال گرفته تا مرزهای سوریه داشت.
همان قدری که این روز در عرضه میدانی سخت بود، اما روحیه مرم را بالا برد و چهره پیروزی را برای آنها زنده کرد که تا مدت‌های طولانی در ذهن لبنانی‌ها و اعراب نقش خواهد بست و حتی اسرائیلی‌ها نیز آن را به خاطر خواهند سپرد، اسرائیلی که در این جنگ اختلال‌های ساختاری عجیب خود را مشاهده کرد و افسانه قوی‌ترین ارتش منطقه را شکسته شده دید و خسارت‌های زیادی را نیز در زمینه سیاسی دریافت کرد.

ادامه دارد...
انتهای پیام/++



منبع: http://www.farsnews.com/newstext.php?nn=13900808000810